خالی

خالی خالی.
مغزمو میگم.
خالی خالی.
خالی اما پر حرف
پر فکر
پر از جنگ های بی پایان کار.
پر از تروماهایی که نمیتونی حتی فکرشم بکنی.
اما خالیه.
وقتی ازم بپرسی چته،چه مرگته
خالیه.
هیچی ندارم بگم
انگار که حرفام رفتن پشت دندونام قایم شدن
انگار فکرام رفتن تو شیارهای مغزم، تو اون سیاهیا خودشونو قایم کردن.
و من خالی ام.
خالی خالی.